Blaw en greun
Op eine sjoeane zomerdaag,
mót de loch blaw zeen
en neet zwanger van de walm,
en voèligheid,
die vloke taege de zon,
en mènse nao aom doon snakke,
De aerd mot greun zeen,
mèt het broen van stervendje beum.
Lachdj vals
taege het landj, dét haos verzuùptj,
In de mès van de boere productie bedriève.
Riole en aafveurpiepe
spieje daag en nach in baeke en reviere
hun rotzooi oèt.
Miëwe duuke es zilverflitse
nao het water.
De vès, dae väör het oprape lèkdj,
Is e kaertje väör den doead.
e bösselke vaere lèkdj mèt geknakdje kop
és ein aanklach langs het water.
Pierre Feller, Ech