Gevraog: floepknoeperts
Ummer ummer waert gedach det dialek, dus zeker oos Limburgs, vasgeplek zit aan vreuger, wie oma mit de sjoepker nao de mert góng; mit sjepeng en miemerte. Aoj wäörd, klómmelerie die me op de sjoemelmert nag neet mie vinje kan.
Laot die deftige toekers häör meining. Veer mótte laote zeen det ’t Limburgs laef wie nag nie. Wie buim en veugel die zich neet boezjere wen d’n tillevies zaet: dit en det haet óngerzeuk ónger gezóch. Zeuk ’t baove. Maak nuuj waat aafgevalle is. Maak gei nuuts – laot det de óngerzuchsels, mae maak get nuujs – nuuj wäörd det ’t waore nuuts nuuj klink.
En ich zól bao wille zègke: wen veer det neet doon, doon angere det. Loer. ’t Guf ei nuuj bufke: de New Kids Knoepert. Ich loer mit: ”Het idee achter de Knoepert is even simpel als geniaal: veel vlees op een stok. De Knoepert (Brabants voor iets fors) doet zijn naam, met een gewicht van maar liefst 170 gram, meer dan eer aan.”
Geniaal! Tja, dao sjtaon veer. De Knoepert in Blierik is aafgebraoke; det woor ein torenflat, die de luuj eine sjoene naam gegaeve hauwe. Braobants? Bómp mich neet: sjteit in ’t waordebook van ’t sjtedje van lol en plezeer, lang veur de New Kids aan de knoepmem loge.
Nuuj wäörd: de gezette vraoge daoveur. Efkes sjtrónse: woor mie veursjtèl. Sjtrónse? Is aeve nuuj es de vraog: went geer besjlisse mós, waat vrouw zól dan premier mótte waere? Efkes naodinke. Neet euver waem mae waat die vraog inhilt; angers gezag: waat haet de geweune man te wille?
Hae kan zien taal make wie d’r det wilt. Den Haag zal det neet ins mirke. Aoj wäörd hove neet mie gemaak te waere; vraog is noer: waat zin haet ’t die nag te gebroeke? Dao gaon ich mich hiej neet mit winsjele. Ich zoog boes waat ich wól wie de dinkster Jacobine Geel op de Maurosjtechel van ’t CDA zag: “Traditie is niet staren op wat vroeger was, maar vuur dat doorgegeven wordt.”
Ich mein dan: 't geit zich neet um aoj wäörd, wieniger um riechtig Mesjtreechs (zoe hit ein waekelikse rubriek in ein van de Mesjtreechter gezetjes), nae: veer mótte fónkelend good nuuj Limburgs kriege. Det is gans get mier es nuuj wäörd. ’t Is de wil die te make, d’n aandrej oos taal te verbaetere, neet door te sjtechele euver waat neet good is, nae laote zeen: zuug zuug waat die taal kan. Dao bön ich al diek dartig jaor doonde mit. Einen drief neum ich det noe.
Nuuj waord? Woveur neet. Hauwe ze op de Boekoel kónne vinje.
Wo geit ’t zich noe um?
Tja – biej de ierste inzendinge (insjikkinge? – nae, inschikken is get angers, dus neet neudige verwórring, mae verzin get baeters) op de vraog nao nuuj waord zoot floepknoep veur ’t net nuuj waord paniekknop (weus in de gezette gewaes). Det is eine knoep dae d’n ambteneer van de sjteundeens in kan duje wen eine klantj neutelik waert, sjelje geit.
Paniek? Dan dink ich mier aan brandj, aerdsjöddel (aafgeweze), euverval. Deze knoep is veur wen de man m/v sjoew is veur ziene klantj ofwaal floep haet. Riejert.
Wim Kuipers
november 2011