Simmenarie
De veurdeur is oet ‘t gehing gesjaove,
De bel guf einen haolen, doefe klank,
En de eikehoute trap nao baove
Haet óm d anger traej ein losse plank.
In de kepèl verklónke de kómplete,
Den harmonium zjwieg es ’t graaf;
De luipers óm den altaor zeen versjlete,
Verf sjilfert langsaam van de moere-n-aaf.
In de refter is de sjtilte noe volmaak;
De muibels zeen al jaore aafgesjreeve,
Paus Pius is zien glaasplaat kwietgeraak.
’t Geroesj van de rochette ging veurbie,
en ’t insigste waat is gebleve
is de lóch van sjproetemoos en balkebriej.
Paul C.H. van der Goor