Verhaole John Hertogh
SIESTEEM
De jaorlikse aafsjpraok hawwe ze zös maondj versjaove, dao begoosj ’t mit. Om kwart veur elf sjtóng ich aan de balie óm mich aan te mèlde. ’t Doerde nogal veurdat ze mich vónje in ’t siesteem. De wachkamer zout euvervol: baby’s, kleuters, jóng en aw luuj, mit en zónger lepke veur de ouge en de meiste drouge ‘ne bril. Ich haw alle tied om mich alles goud te bekieke.
Vief deure koume oet oppe wachkamer. Hoog, zjwaor deure, mit sjoon zilvere nómmere d’r óp. Op jeder deur hóng naeve de nómmer ei pepirke, sjeif vasgeplek mit get sjtökskes plekbandj, mit weier ’n anger nómmer. Veur de dudelikheid num ich aan. Die deure gónge aope en toe, aope en toe. Óm de twee menute leip weier eemes nao bènne of nao boete: ‘ne dokter mit of zónger ’n tas kaffe, ’n zuster mit of zónger pepiere, ‘ne broeder mit of zónger köfferke en aaf toe ouch ‘ne patient, mit of zónger duujkerke.
Nao ’n hawf oer woort miene naam geroupe. Ich koosj nao bènne en mien gezichsveldj woort óngerzóch. Ich moosj op ‘ne bel duje es ich de lempkes, die aan en oet gónge, zoug. Daona sjikde ze mich nao ’n volgende wachkamer. Dao zouw d'n dokter mich wiejer óngerzuike. En waat zoug ich dao? Dezelfde luuj leipe dao ouch nao boete en nao bènne, mit of zónger kaffe, pepiere, köfferke of duujkerke.
Dao hoort ich miene naam weier. Opgeluch wól ich nao bènne loupe. Mer eesj mouste ze mich de bril en ougdrök maete… in de wachkamer. Daonao koosj ich trök verhoeze nao de veurige wachkamer. Sjus wie ich aan ’t dènke waar om te vraoge of ze mich vergaete hawwe, woort miene naam weier geroupe en kreeg ich mien ouge gedröppeld... in de wachkamer. En woort ich trökgesjik nao de eesjte wachkamer. Dao bleke get luuj verdwene te zeen: de ein waar effe nao de wc, de tweede vónj ’t te lank doere en waar heivesj gegange, de driede zout in die anger wachkamer.
Intössje waar ein oer vergange; laeze koosj ich neit vanwaege de dröppele, dus wachde ich mer en zoug ummer dezelfde luuj op en neier loupe. Zeen is ein groot woord, ich herkènde ze al aan ’t tikke van de hakke. Weier ’n kerteier wiejer hoort ich miene naam roupe vanoet die anger wachkamer.
Dao zout d’n dokter op mich te wachte en bènne twee menute sjtóng ich weier boete! Alles waar gelökkig goud en ich moosj euver ein hawf jaor trökkómme. Mer die aafsjpraok koosj ich pas euver ‘ne maondj make, went ’t siesteem leip nog neit zo wie ze ’t gaer wólle höbbe.
Welk siesteem?
Zitterd, jannewarie 2012
EFFE BIEKNIPPE
"En, meneer, weier get bieknippe vandaag?"
"Nae juffer, sjnie d'r lever mer get aaf!"
Mit dees dialoog begint 't ummer. Dan kump 't glaeske water - veur taenge d’n hous - en de kapster begint euver 't waer, euver de kènjer en kleinkènjer, vertèlt euver häören hóndj en häöre vrundj - in die volgorde! - en veurdat ich 't in de gater höb, bèn ich geknip en kump de baas aafraekene en ‘n nuuj aafsjpraok make.
Mer vandaag waas d’r ‘n nuut maedje. 't Koum mich haole, vroug neit of ich ‘n tas kaffe of get angesj wól, en reageierde neit op de witz van 't bieknippe. Get zenewechtig leip 't óm de sjtoul en wós neit wo aan te vange. Häöre baas pitsjde mich ‘n uigke, fluusterde get van "tondeuse, stand 12, opknippe en nek uitscheren", en jao 't kèndj begoosj nao ‘ne deipe zuch. 't Wirkde goud, sjnel en keek aaf en tou vruntjelik in de sjpeigel. 't Bleef waal sjtil, waat ich ouch perbeierde: ” 't Is sjoon waer, neit..? Geer wirk hie nog neit lank, he..? Höb geer ouch al vakansieplanne..?” 't Bleef sjtil.
Ich loesterde mer nao de verhaole van de baas en zien klantje naeve mich en noum mich veur óm de volgende keer ‘n anger kapster te vraoge. 't Haw de föhn al oet henj gelag en ich waas blie dat ich bekans op koosj sjtaon. Gans ónverwachs begoosj 't te sjpraeke:
“U herkent mij niet meer, meester, maar ik heb bij u in de klas gezeten."
En wie ich häör sjtöm heurde, wós ich ’t weier… D’n eesjte daag, sjoew en aan de handj van de mam; ze waaste sjus verhoes oet ’t Holles. Oppe sjpeelplaats sjtóng 't gans allein, ómdat ’t gein waord versjtóng. Naodat ich dat aan de kenjer oetgelag haw, wól jederein mit häör sjpele en 't woort ein van de meist geleifde kènjer van de klas.
Mer Zittesj haet 't noots laere sjpraeke of versjtaon.
En... dat deig 't nog ummer neit. Daoróm bleef 't zo sjtil achter miene sjtoul. De nuuj aafsjpraok höb ich toch mer bie häör gemaak, went ich wil häör nog gans väöl vraoge. Al is ‘t op zien Holles.
Zitterd, april 2011
MIT GHISLAINE NAO BRETAGNE
"Kóm toch mit nao Bretagne", zagte de kenjer en zo begoosj ós vakans.
Den eesjte daag pes Caen gevare; dao in ein sjoon awtvraensj hotel, dat nao de 19e eeuw rook, euvernach. Bellevue waar de naam, ’t belle vue besjtóng oet ein perkeierplaatsj mit ós eige wages.
Sjmurges in de sjtruimende raenge nao Mont St. Michel gegange. Indrukwekkend, mer erg toeristisch.
Ghislaine – zo nuim ich de Vlaamse sjtöm op de Tomtom maakde gelökkig geine faeler, angesj hawwe veer ’t noots gevónje.
Wie veer oppe camping koume – Les 2 Fontaines – (gein fontein te zeen), sjeen de zón en höbbe veer de caravan ingeruump.
‘t Waas ein veierstjarre camping, mer veer höbbe ein waek lang gezóch nao die sjtarre.
‘t Restaurant (neit groter es ein fritteboet) en de winkel (in ozze kelder sjteit mee veurraod) waas te mee toe es aope. Mer ja, c’est la France, n’est pas?
Waal waas ter ein sjoon groot zjwömbad mit roetsjbaan en op 2 km ei prechtig zandjsjtrandj, wo ós taengen den aovend eine doedelzaksjpeler ’n miniconcert gouf! Dat pasde gans biej de sfeer, ’t sjtrandj en de rótse en de invallende duusternis. "Dit vergaet ich noots mee", zag oos kleindochter van neuge.
Veer zeen onger angere ouch in Concarnaux gewaes, wo de aw bènnesjtad goud bewaard is en gans omsjloate door sjoon aw moere. Dao koosj te de sjweit van de helwirkende haveluujj ruke. De móssjele die ich dao gegaete höb, ware te Altlantisch van formaat en sjmaak.
Op waeg heivesj (11 oer aan ei sjtök) höbbe veer genaote van de versjeie Franse dörpkes en sjtae.
La douce France blif toch ózze favoriet.
John Hertogh
Zittesj