Woor die ster èns baove Pej blieve staon…….
Woors ste toch, kiendje, bie ós gebaore,
Bie ós hie in Pej en neet in dae sjop.
Den hets Dich neet op det struue gelaege,
Mer in ’n vaere bèd, mit ’n sprei d’r op.
Bie ós woors Dich noats in dae stal gekómme,
Weer hejje de weeg naeve de baereklaw gezatj.
En menieër Pestoar woor zelf kómme baeje,
Doe hats ’t mit dien aojers good gehadj.
Weer hejje dich get aangetrokke,
De sjoonste hömkes oet de lajekas.
En ’n floere jeske mit pels ane moewe,
En väör St. Joazef, eine werme wèntjerjas.
Kiendje..wie weer Dich te aete gove,
Smörges zelf gebakke wèk mit honing d’rop.
En gooj bótter en ’n lekker eike,
En smiddes: gebakke aerpel en hoonderesop.
En ouch riefkook, mit appelsjieve
Gebakke, en daobie laeverwoos.
En ’t lekkerste beer det weer kóste kriege,
En riestepap en appelemoos.
Die Pejjer hejje Dich ’t bèste gegaeve,
En wore edere daag nao de kirk gegange.
Väör Dich hawwe ze oppe kneen gelaege,
En zich zelfs mit die van Ech verstange.
Noats haw nog örges ’n traon gevalle,
Of waerdje emes anges leid gedaon.
Woors ste, kiendje, toch hie gebaore,
Jao, hej die ster èns baove Pej blieve staon!!!
Gerrit Mestrum